a world woven::edgework
Een ander internet, gemaakt met behulp van geleidend garen en elektriciteit
Deze installatie is een kleine en trage versie van het internet: een ‘internetje’. Het maakt deel uit van een doorlopend materiaalonderzoek naar hoe een ‘Ander Internet’ eruit zou kunnen zien. Het internet lijkt misschien onzichtbaar en ongrijpbaar, maar het bestaat uit kabels, antennes en gebouwen vol computers. Berichten worden overgebracht als elektriciteit door koper, als licht door glasvezel op de zeebodem, of als radiogolven door de lucht. Een fotodiode zet licht om in elektrische pulsen, een antenne doet hetzelfde met radiogolven, zodat een computer ze kan lezen. Het internet begrijpen betekent inzien dat alles wat digitaal is, uit elkaar gehaald, een reeks elektrische signalen is, en dat de betekenis daarvan door mensen wordt overeengekomen. Sommige afspraken worden door de hele wereld gedeeld. In deze installatie wordt die betekenis gedeeld door vier kleine computers en stukjes garen die de elektrische signalen transporteren. Het garen volgt ook een andere geschiedenis. De ponskaarten van het Jacquard-weefgetouw inspireerden het computerontwerp van Charles Babbage. En voordat ‘computer’ een machine betekende, was het een beroep: mensen, vaak vrouwen, die met de hand berekeningen uitvoerden voor navigatie, banken en astronomie. Computeren is altijd een ambacht geweest. Deze installatie brengt deze geschiedenissen samen en probeert te leren van de trage menselijke arbeid waarop het internet is gebouwd.
Vertaald uit het Engels